Birleşmiş Milletler (UNESCO Komitesi) 1999 yılında 21 Şubat’ı Dünya Anadil Günü olarak ilan etti.
Anadil, Allah’ın insanlara verdiği doğ al bir hazinedir ve dilin korunmasının bu yönüyle kutsal bir yönü vardır.
Allah-u Teala Kuran’da şöyle buyurur: “Dillerinizin ve renklerinizin farklı olması O’nun ayetlerindendir.”(Rum Suresi/22)
Anadil; insanlığın, ilahi güç tarafından tanımlanan yasal ve insani bir hakkıdır.
Bu temel ve doğal hakkın kullanılmasının önündeki engeller fıtratın ve insani tekamülün önüne konulmuş engellerdir.
UNESCO’ya göre birçok dil yeryüzünden silindi ve birçok dil hala yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmakla beraber Türkiye’de de üç dilin yok olduğu ve on beş dilin de yok olmanın eşiğine geldiği ifade ediliyor. Bunlardan sadece ikisi Kürtçenin Zazaca ile Kurmanci lehçeleridır.
Ana dilin, yaşamın her alanında kullanımının önündeki kısıtlamalar insani sorunlara zemin oluşturmaktadır. Kısıtlama ve engellerin kaldırılması kültürel barış ve zenginliğe katkı sunacaktır.
Ana dil üzerinden yaşanan kutuplaşmalar bu ülke insanının gücünü zedelemekle beraber sorunu kronikleştirmektedir.
Bu bağlamda, ana dilinin devamlılığının, o dilin yaşam boyu kullanılması ve o dilde eğitim ile mümkün olduğu gerçeği göz önündedir.
Bu bağlamda ana dile karşı sorumluluğumuzu bilmeli, ve ilk önce kendimizden başlamalı ve ana dilimizi evlerimizden başlayarak yeşertmeli/yaşatmalı ki yeni nesillere ulaşabilsin.
Her dil gibi Kürtçe’nin de ilkokuldan üniversiteye eğitim dili olması, dilin yaşaması geliştirilmesinin doğal koşuludur. Bu doğal hak anayasada tanınmalı ve korunmalıdır.
Bu duygularla Nûbihar Derneği olarak halkımızın ve tüm dünya halklarının Dünya Ana Dil Günü’nü kutluyoruz.
Nûbihar Eğitim ve Kültür Derneği Genel Merkezi-Diyarbekir